وبلاگ سید محمد غفاریان

مرد را دردی اگر باشد خوش است ، درد بی دردی علاجش آتش است ... (مجذوب تبریزی)

وبلاگ سید محمد غفاریان

مرد را دردی اگر باشد خوش است ، درد بی دردی علاجش آتش است ... (مجذوب تبریزی)

به وبلاگ سید محمد غفاریان خوش آمدید. من دانشجوی مقطع دکتری رشته مهندسی کامپیوتر در دانشگاه صنعتی امیرکبیر هستم. در این وبلاگ من نظرات، دانش و تجریبات شخصی خودم در حوزه های مختلف از جمله دنیای فناوری اطلاعات و مباحث کامپیوتری، باورهای مذهبی و موضوعات سیاسی-اجتماعی را منتشر خواهم کرد. به امید آنکه این مطالب مورد استفاده دیگران نیز قرار گیرد.

دنبال کنندگان ۳ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

چهارشنبه, ۸ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۲:۲۷ ب.ظ

۱


بسم الله


آقای ظریف همین هفته یک مصاحبه مفصل با خبرنگار نیویورکر (The New Yorker) خانم رابین رایت داشت که در آن درباره موضوعات متعددی صحبت شده است:

  • اثر دولت آمریکا بر روابط ایران با همسایگان خلیج فارسی
  • دشواری‌های توافق هسته‌ای
  • روابط ایران و آمریکا
  • حکم دیوان عالی آمریکا در مصادره اموال ایران
  • آزمایشات موشکی ایران
  • مناقشه سوریه
  • انتخابات مجلس و اثر آن بر توافق هسته‌ای
  • و در نهایت: برگزاری جشنواره بین‌المللی کاریکاتور هولوکاست

صحبت‌های آقای ظریف در بخش‌های مختلفی از این مصاحبه قابل تأمل و قابل بحث است. کسانی که علاقمندند مدل فکری آقای ظریف را بشناسند می‌توانند از این مصاحبه و بسیاری از دیگر مصاحبه‌های خارجی آقای ظریف استفاده کنند؛ به باور بنده آقای ظریف بر خلاف مصاحبه‌های داخلی، در مصاحبه‌های خارجی خیلی صریح‌تر و بی‌پرده‌تر خود را بروز می‌دهد.

اما در اینجا من فقط به بخش آخر این مصاحبه (یعنی بخش مرتبط با جشنواره کاریکاتور هولوکاست) می‌پردازم:

خبرنگار: در ژوئن (تیرماه) ایران قرار هست جشنواره بین‌المللی دوسالانه کاریکاتور خود با موضوع هولوکاست را برگزار کند.

ظریف: ایران نیست! یک NGO است که توسط دولت ایران مدیریت نمی‌شود و حتی توسط دولت ایران مورد تایید هم نیست!

خبرنگار: ولی مشخصا باید مجوز بگیرند تا چنین مراسمی را برگزار کنند

ظریف: نه واقعا! نیازی به مجوز ندارند تا این مراسم را برگزار کنند. ما تنها باید برای کسانی که در این رویداد شرکت می‌کنند ویزا صادر کنیم و حتما لحاظ خواهیم کرد کسانیکه به ترویج گرایشات نژادپرستانه و خشونت‌گرایانه پرداخته‌اند دعوت نشوند.

خبرنگار: چرا ایران اجازه برگزاری یک جشنواره علیه هولوکاست را می‌دهد؟

ظریف: چرا در ایالات متحده «کو کلاکس کلن» هست؟! آیا دولت ایالات متحده مسئول وجود یک سازمان نژادپرستانه در آمریکاست؟! ایران را هم یک مجموعه یکپارچه تصور نکنید! دولت ایران جشنواره‌ای با این ماهیت که شما اشاره می‌کنید برگزار نمی‌کند و از آن حمایت هم نمی‌کند! هر زمان شما جلوی این نوع سازمان‌ها در کشور خودتان را گرفتید، آنگاه می‌توانید از دیگران هم درباره آن بازخواست کنید.

خبرنگار: شما و آقای رئیس‌جمهور هر دو سال نو یهودی را به یهودیان سراسر دنیا تبریک گفتید.

ظریف: از همین روی ما به افتتاحیه این جشنواره نخواهیم رفت!


حقیقتا می‌توانم از این جا به بعد را بصورت «بدون شرح» تمام کنم!

ولی برای کمک به آنهایی که اشکال کار را درک نمی‌کنند چند نکته کوتاه اشاره می‌کنم:

  • اولا این واقعا مایه تاسف است که آقای ظریف بطور آشکار از اینکه در  موضع پرسش‌گری درباره داستان هولوکاست قرار گیرد فرار می‌کند! این را در اوایل وزارت ایشان هم دیدیم آنجا که او در یک توئیت خطاب به دختر نانسی پلوسی می‌گوید: «مردی که منکر هولوکاست بود (یعنی احمدی‌نژاد) دیگر رفته است!»
  • دوم اینکه ایشان محققینی که درباره هولوکاست پرسش‌گری کرده و آنرا زیرسؤال برده‌اند را با یک نهاد نژادپرستانه و جنایتکار مثل «کو کلاکس کلن» یکی کرده است! آنهایی که نمی‌دانند: «کو کلاکس کلن» فرقه‌ای نژادپرست است که بطور عمده معتقد به برتری نژاد سفید پوست و بی‌مایه بودن دیگر نژادهاست و مرتکب اعمالی وحشیانه‌تر از داعش (از جمله لینچ‌کردن یا Lynching) شده‌اند. اینان بخشی از تاریخچه افتخارآمیز ایالات متحده هستند و البته هنوز هم فعالیت دارند!
  • سوم اینکه آقای ظریف تاکید می‌کند ما از اینها هیچ حمایتی نمی‌کنیم! خیلی تاسف‌آور است که از این جشنواره که متشکل از هنرمندان و محققان تاریخ‌نگاری بین‌المللی است و هدف آن پرسش‌گری منطقی و مستدل درباره افسانه بودن هولوکاست است و خلاف خواست رژیم صهیونیستی است، ایشان می‌گوید حمایت نمی‌کنیم؛ و جوری هم می‌گوید انگار اینها اصلا یک مشت جنایتکار نجس‌العین هستند!


آقای ظریف، واقعا برایتان متاسفم که این طور از یک رویداد فرهنگی و مستدل ضدصهیونیستی اعلام برائت می‌کنید ... واقعا متاسفم!




از سوی دیگر و در همین راستا، آقای الی لیک (Eli Lake) از خبرگزاری شناخته شده بلومبرگ (Bloomberg)، نیز مقاله‌ای با عنوان «قدری به ایران بی‌احترامی کنید» نگاشته که در آن به همین مصاحبه آقای ظریف اشاره کرده و انواع اتهامات و توهین‌ها را به کشورمان روا داشته و همچنین به آقای ظریف به عنوان وزیرخارجه ایران توهین‌های فراوانی کرده است. او می‌نویسد:

« ای کاش ظریف لیاقت توجهات جان کری (وزیر خارجه آمریکا) را داشت؛ اما ندارد! کری در حل مناقشات گذشته میان ایران و آمریکا صادق است. اما ظریف ماموریت متفاوتی دارد ... ظریف دیپلمات ارشد اصلی‌ترین کشور حمایت‌کننده از تروریسم است ...

ظریف مجبور است متوسل به هنر باستانی دروغگویی شود ... به عنوان مثال، در همین مصاحبه با نیویورکر، ظریف از عدم پایبندی آمریکایی‌ها به تعهداتشان طبق توافقنامه هسته‌ای شکایت می‌کند، چرا که آمریکایی‌ها تضمین نمی‌دهند هر بانک یا کمپانی که با ایران وارد معامله شود گرفتار مشکلاتی از سوی وزارت خزانه‌داری آمریکا نشود ... این در حالی است که ظریف حتما می‌داند که توافق هسته‌ای (یعنی برجام) تنها تحریم‌های مرتبط با موضوع هسته‌ای ایران را مرتفع کرد اما تحریم‌های مرتبط با حمایت ایران از تروریسم و مسائل حقوق بشری را پابرجا نگه می‌دارد ...»

از دید این نویسنده، این نکته در برجام آنقدر واضح است که فرض می‌کند آقای ظریف این حرف‌ها را از روی دروغگویی می‌زند! و حالت دیگری را متصور نیست! ... البته ما به پیروی از رهبری انقلاب این تیم مذاکره کننده را افراد خائن و دروغگو نمی‌پنداریم، بلکه این اشتباهات فاحش در توافق را نشانه ساده‌لوحی و ضعف توان مذاکراتی تیم آقای ظریف می‌دانیم.

ای کاش آن زمان که منتقدین به همین نقاط ضعف توافق برجام اشاره می‌کردند آقای روحانی و ظریف به جای توهین کردن و خویش برتر پنداری کورکورانه، به این نقدها توجه می‌کردند و سخن دلسوزان عاقل را مورد توجه قرار می‌دادند ... اما حیف ... ده‌ها امتیاز نقد دادیم و عجولانه اجرا کردیم و «تقریبا هیچ» نصیب ایران شده است.


موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۵/۰۲/۰۸
سید محمد غفاریان

نظرات  (۱)

سلام
خدا شما رو حفظ کنه
و به ما و ملت ما رحم کنه که همچین افرادی بر سرکار اومدن
هر چی هم آقا تو سخنرانی ها می فرمایند هیچ توجهی نمی کنن
یا علی